ڪي اُميِ ڄاڻوُ ته ڪي پڙَهيلَ اَڻَ ڄاڻَ

مَي 14, 2007 at 4:39 pm | Posted in Autobiographical, Education, Language, Sindh, Sindhi | 16 رايا

 

ڪي اُميِ ڄاڻوُ ته ڪي پڙَهيلَ اَڻَ ڄاڻَ

جانوءَ جي ساڃاهه

 

 

جيئين ڪنهن اڳين بِلاگ ۾ ڳالهه پي ڪيمِ، مان اٽڪل سَتن ورهين جو هومِ جو اسان ڪراچيءَ مان لڏيSindhi parrot (pic from Wikipedia) آياسين شڪارپورَ. شڪارپور پڄندي ڪو پوئتي پيل شهر لڳُم. رستا ڀڳلَ، کُليل ڪِن جون ناليون، پاڻي هٿ جي پمپب سان باڙديءَ (بالٽيءَ) ۾ ڀري سنانُ خاني تائين ڊوهي وڃڻو ، فرج بدران گھگينِ مان پاڻي پيڻ، اونهاري جي گرميءَ ۾ ڪمري بدران انڱڻ ۾ يا ڇِتِ تي سُمهڻ، وغيره… لڳو ڄڻ ڪنهن ٻيءَ صديءَ ۾ ماڻهو پڳو آهي.

اِهي ڳالهيون پنهنجي جاءِ.. پرَ وري اِهو به پڌرو هيو ته شڪارپوري هوا ڏاڍي صفا هئي جو ڪراچيءَ واري آلايشَ ڪانه هيسِ. ڪراچيءَ ۾ اسان جي بنگلي جي هڪ پاسي ڪوٺيون هيون جن جي سامهون رِڪشائُن جي مرمت جا ڪارخانا کليل ميدان ۾ پَڳُٿي (پيادن جي پنڌ جي دڳ ) تي هيا. ڪراچي شهر جو ڪير ڌڻيِ ڌوري ته ڪونه هيو جو پڇين ته ڪن قائدن قانوُنن جو لهاز ڪيو، پيادا ڪاڏهون لنگھهُ ڪندا! انهن ڪارخانن ۾ رڪشائن جي اِنجڻ کي ڪنهن گاسليٽ ۽ پِٽرول جي گاڏُرُ ساڏُڙُ ڳاريِندڙَ سان صاف ڪندا هيا تنهن ڪري ڏينهن جو هوا ۾ آلايشَ گھڻي وڌي ويندي هئيِ. انهيءَ ڳاريندر جو ڪمدارن تي ڪهڙو اثر، تنهن لاءِ ڪا ڪَرتاريِ سلامتي اختياري ته ڪانه هئي. Continue Reading ڪي اُميِ ڄاڻوُ ته ڪي پڙَهيلَ اَڻَ ڄاڻَ…

Advertisements

ڪي ڏُوُرِ به اوڏا سُپِرِين

مَي 7, 2007 at 8:27 pm | Posted in Poetry, Sindh, Sindhi, Uncategorized | 1 راءِ

سائيِٽَ ميِٽَرَ تان تِن محمانن جا ماڳَ جن پوين ٻن چئن ڏينهن ۾ اوطاق ڏانهن هڪَ سَوَ ويراڳي سفَرَ ڪيا آهن .جڏهن محمان اچن ساڳي ڏيههَ يا ماڳ تان (جيتري قدرُ سائيِٽَ ميِٽَرُ حساب لڳائي سگھي) ته ساڳي نقتي تي ڏيکارجن پيا ـــ سنڌ کان ٻاهران ايندڙَ پنڌرهن ٻين ٻين مُلڪن مان هُيا ـ  ڳاڙهو نقتو جتي مان رهيو پيو آهيان، ساوا نقتا جتان پويان ڏهه محمان آيا ــ



وَيٺي جِنِين وَٽِ، ڏُکَندو ڏوُر ٿِئي؛
تَنَ! تِنِين سين ڪَٽِ، اوڏا اَڏي پَکَڙا.

(شاه)

 

 


Entries and رايا feeds.